Deelnemers over de training Gelukkig Werken

Samen met het Amphia Ziekenhuis hebben we de afgelopen 2 jaar een trainingsprogramma in elkaar gezet waarbij het vergroten van bevlogenheid centraal staat. We hebben daarbij gebruik gemaakt van de nieuwste inzichten uit de positieve psychologie. De kern van het trainingsprogramma wordt gevormd door het boek Gelukkig Werken. Maar hoe hebben de deelnemers zelf de training ervaren? In de bijgaande video delen zij hun ervaringen.

 

Bij de training gelukkig werken hebben we gedurende het hele traject verschillende variabelen gemeten om te analyseren wat de resultaten van  de training zijn. Daarbij werd tevens gebruik gemaakt van een controle groep. De volgende (voorlopige) conclusies kunnen worden getrokken:

  • Meer verbondenheid tussen verpleegkundigen
  • Betere onderlinge communicatie
  • Minder werkstress
  • Toename competenties
  • Minder verzuim
  • Betere registratie vertraagde ligdagen
  • Afname aantal vertraagde ligdagen

Amphia Floreert aangewezen als best practice tegen werkstress

Deze week is “Amphia Floreert” door het ministerie van SZW aangewezen als best practice voor de aanpak tegen werkstress. Samen met het Amphia Ziekenhuis hebben we de afgelopen 2 jaar dit trainingsprogramma in elkaar gezet waarbij we gebruik hebben gemaakt van de nieuwste inzichten uit de positieve psychologie. De kern van het trainingsprogramma wordt gevormd door het boek Gelukkig Werken. Misschien vraag je je af wat werkstress met gelukkig(er) werken te maken heeft? Wanneer je gelukkig bent in je werk heb je ook minder last van stress. Geluk in het werk vormt een buffer tegen stress. We zien dit ook terug in de resultaten van de training. In de beschrijving van het ministerie van de case Amphia Floreert worden de volgende effecten benoemd:

  • Meer verbondenheid tussen verpleegkundigen
  • Betere onderlinge communicatie
  • Minder werkstress
  • Toename competenties
  • Minder verzuim
  • Betere registratie vertraagde ligdagen
  • Problemen worden bij de kern aangepakt
  • Afname aantal vertraagde ligdagen

Wil je de gehele beschrijving van deze case zoals deze is beschreven door het ministerie nalezen? Zie hieronder het document:

Download (PDF, 369KB)

.

Eerder heeft Erwin Klappe samen met ondergetekende een artikel geschreven in het Tijdschrift voor Ontwikkeling in Organisaties. In dat artikel wordt het trainings programma van Amphia Floreert verder uit de doeken gedaan! Hier kan je het artikel bekijken en downloaden: 

Download (PDF, 827KB)

(PDF).

Lukt het je niet bovenstaande documenten te downloaden? Stuur mij dan even een email (onno@gelukscoach.nl) dan stuur ik ze naar je toe.

Werkplezier in de Helweek

Hoe maak je een werkweek bijzonder? Het nieuwe zelfhulpboek Helweek zoekt een oplossing door het ergerlijke plezier van de ice bucket challenge te combineren met alledaagsheid. De Noorse coach Erik Betrand Larssen vraagt lezers de zwaarste week uit zijn militaire loopbaan na te spelen in het burgerbestaan.

Betrand Larssen poseert met zijn boek Helweek

Coach Betrand Larssen

Vroeg opstaan
Het concept van Bertrands helweek is simpel. Je slaapt een week lang elke dag van 10 uur ’s avonds tot vijf uur ’s ochtends en slaat één nacht zelfs helemaal over. Verder doe je wat je altijd doet, maar dan ‘ongelooflijk veel beter’. Het is de bedoeling dat je je oude ik een week lang vervangt door een bewustere versie van jezelf. Je pakt aan wat je altijd laat liggen en je verspilt geen tijd met sociale media, kletspraatjes of televisie. Je doel is bergen verzetten en jezelf bewijzen dat je veel meer kunt dan je denkt.

Pluk de dag
Het idee van Larssens idee is grappig en uitdagend. Het levert een ideale ervaring op om achteraf te delen via sociale media of eindeloze kletspraatjes. Tegelijkertijd schudt de helweek mensen wakker uit hun lethargie. Je laat dingen sloffen, sport te weinig en komt niet toe aan het richting geven aan je carrière. Je vindt dat het eigenlijk anders zou moeten. Door in de helweek niet te denken maar te doen, ontdekt je dat veel drempels alleen in je hoofd zitten. Na een week heeft je leven een schoonmaakbeurt gehad, heb je jezelf verbaasd en ben je verlost van de knagende druk in je achterhoofd over wat je eigenlijk zou willen.

Uit je comfortzone
De dingen die je uitvoert zijn gewoon, maar krijgen een bijzonder cachet door de verhalen uit het boek over de militaire ontberingen van Larssen. Je bent een week lang de held, want fysieke ontberingen stellen maar weinig voor vergeleken met het mentale spelletje van de Helweek, aldus de mental coach. Larssen verleent alle deelnemers een beetje heldhaftigheid. Ik zelf was ervan overtuigd dat hij overdreef. Mijn mening kantelde toen ik door het RTL-4 programma Editie.nl werd geïnterviewd door een zichtbaar uitgeputte programmamaker, die pas één dag helweek achter de rug had. En toen de interviewer onverwacht vroeg of ik mee zou doen, schrok ik toch terug: ‘Ik weet niet zeker of ik dat wel durf.’

Terug naar af?
Buiten je eigen comfortzone beleef je het werkende leven intenser. Ik vrees alleen dat de aanpak die je iets bijzonders laat verrichten tijdens de helweek, niet altijd gevolgen heeft in de weken daarna. Al zal het de eerste tijd geweldig zijn als je moe thuis komt uit je werk, en dan eventjes wezenloos op de bank mag hangen, zodat je op je telefoon wat met sociale media kan pielen. Maar als terug naar af je niet bevalt, kan je altijd nog proberen stap voor stap je leven verrijken. Dat is misschien niet zo bijzonder voor de buitenwereld, maar goed beschouwd zeker zo uitzonderlijk en dapper.

Onderwijs geluk voor arbeidsmarkt met robot

Gelukkig voor de klas

Ad Bergsma en Jacqueline Boerefijn overhandigen het eerste exemplaar van hun boek aan minister Bussemaker.

Het onderwijs bereid kinderen voor op een toekomst waarin robots bijna alles beter (goedkoper) kunnen dan mensen, stelde minister Asscher in het NOS Journaal. Stel daarom het mentaal kapitaal van leerlingen centraal in het onderwijs.
Prestatiedruk
‘Ik ben blij dat ik geen mentor ben van de brugklas, want dan moet je op het einde van het jaar met ouders bespreken dat hun kind misschien naar de havo moet in plaats van het vwo.’ Deze uitspraak van een ervaren docent uit mijn hardloopgroepje werd aangevuld door de onderwijzers van groep 2 / 3 van de basisschool. Bij haar hadden ouders geklaagd over het feit dat hun kind in een combinatieklas zat met jongere kinderen. Bestond daardoor niet het risico dat hun kind daardoor straks het atheneum zou mislopen?
Deze kleine conversatie laat zien dat de prestatiedruk in het onderwijs is toegenomen. Ouders eisen een hoogbegaafd kind en de scholen willen het beter doen dan de leerfabrieken uit de buurt. De nadruk op excellente prestaties in het onderwijs hebben de prioriteiten uit het lood geslagen.
Intelligentie brengt geen geluk
Het lijkt wel of de participatiemaatschappij – waarin iedereen op eigen kracht mee moet kunnen doen – haar slagschaduw vooruit werpt. Ouders willen hun kinderen wapenen met mooie cijfers en het beste diploma. Maar is angst wel de beste raadgever? Het doel wat ouders het meest nastreven voor hun kind is dat het gelukkig zal zijn. De nadruk op het ontwikkelen van intelligentie biedt geen garanties. Intelligente mensen zijn volgens het proefschrift van Nijmeegse promovendus Yowon Choi niet gelukkiger dan minder slimme personen. Alleen de tevredenheid over de eigen intelligentie heeft voorspellende waarde voor geluk. Het is daarom geen zegen als je ouders teleurgesteld zijn indien het allerhoogste niveau niet voor je is weggelegd.
Baanloze toekomst door robots
Hierbij komt de vraag of kennis de belangrijkste vaardigheid zal zijn in een toekomst waarin robots mensen steeds meer taken uit handen zullen nemen. Minister Lodewijk Asscher zei in het NOS Journaal: ‘Als robots laaggeschoold en routinematig werk gaan overnemen moeten we onze jeugd opleiden voor het andere werk. Niet trainen op routine, maar op het onverwachte. Niet op feiten, maar op creatief analyseren en nieuwe wegen zoeken. En uiteraard op een goede omgang met een geautomatiseerde wereld.’
Succes
Welke persoonskenmerken vergroten de kans dat kinderen dit straks kunnen? Onderzoek laat zien dat positieve emoties creativiteit vergroten en meer soepelheid bieden in het omgang met veranderingen. Als we het oorzakelijk bekijken, dan draagt succes iets bij aan geluk, maar andersom draagt geluk bij aan succes. Kijk maar naar de ouderen van nu. Wie goedgemutst bereid was de nieuwe techniek uit te proberen en eventueel fouten te maken, heeft het computeren nu onder de knie, terwijl de personen met angst het nooit te zullen leren nog steeds aan de kant toekijken.
Hoogleraar positieve psychologie Jan Walburg zegt daarom dat jongeren een gedegen mentaal kapitaal nodig hebben. ‘Leerlingen leren beter en ontwikkelen zich breder met een wakkere en positieve geest.’ Dit vraagt om een verbreding van het onderwijs, terwijl het ministerie van onderwijs juist extra accent aanbrengt op cognitief gebied. Examens worden verzwaard, vakanties verkort, schooldagen verlengd en reken- en taaltoetsen worden toegevoegd.
Rolmodel
Onderwijs dat primair inspeelt op de angst niet goed genoeg te zijn, bereid kinderen te weinig voor op de toekomst die Asscher schetst. Juist beter in je vel zitten, maakt dat leerlingen beter presteren, ook als het gaat om de schoolse vakken. Veerkracht is trainbaar.
Nog belangrijker dan leerlingen te onderrichten hoe zij zouden moeten leven, is dat docenten zelf het goede voorbeeld geven. Gelukkige leraren hebben leerlingen die hogere cijfers halen. Misschien werkt het enthousiasme van de docent voor zijn vak aanstekelijk. Een andere optie is dat gelukkige leraren gezelliger zijn en minder snel boos worden, zodat ook kinderen minder bang en onzeker zijn.

Boekomslag

Omslag boek Gelukkig voor de klas

Geluk is aanstekelijk
De leraar draagt niet alleen kennis over, maar is ook opvoeder en rolmodel, en emoties zijn besmettelijk. Begin de les maar eens met uitgebreid gapen en de leerlingen doen vrolijk mee. En als één leerling in de klas de slappe lach krijgt, is het onmogelijk de orde te handhaven. Scholen hebben niet alleen de taak de wereld toegankelijk te maken voor het verstand. Leren samenleven en jezelf hanteren zijn uiterst belangrijke doelen voor kinderen die de werkvloer straks met een robot moeten delen. Nieuw is dit idee niet. Theo Thijssen (1879-1943) eindigde zijn boek De gelukkige klas met de volgende zinnen: ‘M’n heerlijke, lieve, lastige stel, ik weet eigenlijk maar één ding: het jaar of wat dat ik jullie heb en dat jullie mij hebben, behoren wij enkel maar een gelukkige klas te zijn. En de rest is nonsens hoor, al zal ik dat júllie nooit zeggen.’ Laten we het beeld van een baanloze toekomst gebruiken om het schoolklimaat een positieve impuls te geven. De boeken Gelukkig werken en Gelukkig voor de klas zijn bedoeld om dit ideaal een stapje dichterbij te brengen.

Herinner elkaar aan gelukkig werken in de gezondheidszorg

Geluk en werkplezier zijn belangrijker dan geld. Dit inzicht is misschien het belangrijkste exportproduct van het bergstaatje Bhutan. Daar streeft de regering niet alleen naar economische groei, maar naar het verhogen van het Bruto Nationaal Geluk. Bhutan overtuigde de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties al om een resolutie aan te nemen dat geluk meer aandacht verdient bij economische en sociale ontwikkeling.

T-shirt met opdruk

Bewaak je enthousiasme

Geld niet enige dat telt
Het initiatief van Bhutan is in zekere zin geboren uit armoede, want het land kan bepaald niet mee in de ratrace om meer geld. Het idee is echter overgenomen door rijke landen, die leerden dat economische groei niet iedereen geluk brengt. Uiteindelijk telt er meer dan geld.

Stel werkplezier centraal
Het voorbeeld is relevant voor de gezondheidszorg. De zorg komt uit een lange periode van toenemende uitgaven en ondanks deze investeringen is het welbevinden van patiënten en personeel niet optimaal. Dit leert ons, net als de rijke landen, dat gunstige financiële randvoorwaarden zich niet automatisch vertalen in optimaal rendement. En nu de zorg te maken krijgt met bezuinigen, zal de zorg net als Bhutan moeten leren dat werknemers patiënten en het eigen werkplezier centraal kunnen stellen, ondanks financiële krapte.

Betere prestaties
Het mooie is dat de combinatie van werkplezier en beperkte middelen niet onwaarschijnlijk is. Gelukkig werken is niet alleen prettig voor verpleegkundigen, artsen, opleiders en alle andere werknemers in het ziekenhuis, maar ook voor de werkgever en patiënten. De resultaten in onderzoek variëren, maar laten wel steevast een positieve relatie zien tussen werkprestaties en werkgeluk. Wie zich prettiger voelt maakt minder fouten, is minder vaak ziek en is creatiever. Gelukkige werknemers kunnen meer doen met minder.

Nederlands voorbeeld
In de Amphia ziekenhuizen is al een pilot studie gedaan met een programma om het werkgeluk en de bevlogenheid van verpleegkundigen te stimuleren. De resultaten zijn zo goed dat het programma nu met een grotere groep wordt herhaald. In Canada zijn bij een grotere groep verpleegkundigen eveneens fraaie resultaten geboekt met het programma Spirit at work. Het Handboek Positieve Psychologie schrijft over dit programma: Men ‘koos een aanpak waarin het vergroten van het werkplezier centraal stond. De gedachte was dat zorg voor ouderen belangrijk, nuttig, waardevol en dankbaar werk is, maar dat de medewerkers dit als het ware waren ‘vergeten’. Zij werkten op de automatische piloot zonder stil te staan bij wat ze aan het doen waren.’ Deze afdeling was zo ontevreden over de collega’s, dat ze hun chagrijn ten koste van patiënten uitleefden. De groep een spiegel voorhouden en de blik richten op de schoonheid van het werk, zorgden voor een ommekeer.

Mooi werk
De gezondheidszorg krijgt de komende jaren net als Bhutan te maken met geldgebrek. Dit gaat zeker af en toe ervoor zorgen dat pijnlijke keuzes gemaakt moeten worden. Laat de hulpverleners elkaar blijven helpen in te zien dat ze mooi werk hebben, waar ze veel plezier en voldoening aan kunnen ontlenen.

Ricardo Semler ontmoeten

Vandaag heb ik Ricardo Semler ontmoet. Wat een inspirerende man! Ik had al eerder geschreven over zijn werk in het Management Team. 20 jaar geleden was Semler ook in Nederland. Toen kwamen er maar 20 mensen opdagen. Vandaag de dag is Semler hot. Ik schat dat hij vandaag het honderdvoudige publiek had. Semler’s radicale ideeën over vergaande autonomie in organisaties sluiten dan ook naadloos aan bij de huidige tijdgeest.

Semler_Hamburger3_2014

 Hiërarchisch managen is uit. Zelfsturing van teams en medewerkers wordt steeds populairder. Vandaag deelde Semler een paar mooie observaties met ons. Hij bepleit een overgang van de focus op slim werken naar een overgang richting wijsheid. Hij wil meer aandacht voor intuïtie en minder voor korte termijn doelstellingen. Mooi was ook zijn authentieke frustratie over de staat van onze organisaties. Volgens Semler worden organisaties nog steeds aangestuurd als legereenheden waarbij de creativiteit en bevlogenheid actief wordt ontmoedigd. Ook in Nederland is slechts een minderheid bevlogen aan het werk. Tijdens de pauze had ik de mogelijkheid om met een klein groepje mensen even persoonlijk met Semler te spreken. Dat was gelijk ook een mooie mogelijkheid om ons net vertaalde boek Happiness at Work aan hem aan te bieden. Hij leek oprecht geïnteresseerd! Ik ben benieuwd of het nog tot iets gaat leiden! Mooi dat zo’n crowd funding organisatie als Live on Demand via zelforganisatie Semler (mede) naar Nederland heeft kunnen halen. Meer Semler Style ga je het niet krijgen :-)!

Hoe geef je gelukkig leiding?

Toen ik een paar jaar geleden zelf leiding ging geven merkte ik hoe moeilijk dat is. Als medewerker is het altijd gemakkelijk om een ideaal plaatje te hebben van wat een leidinggevende zou moeten doen. Wanneer je zelf achter het stuur zit merk je pas hoe complex en uitdagend leidinggeven eigenlijk was. 

New frontiers

Gelukkig leidinggeven is persoonlijk

Een inspirerend voorbeeld vind ik mijn toenmalige directeur. Hij gaf veel vrijheid, de manier waarop hij functioneerde vond ik inspirerend en hij stelde veel vragen die mij en de mensen om mij heen uitdaagde om na te denken over wat we echt wilden. Waar nodig hakte hij knopen door en stond hij pal voor zijn idealen. Ik werd geïnspireerd door zijn leiderschap en had het idee dat hij zichzelf ook erg prettig voelde in zijn rol. Wat ik me later pas realiseerde is dat hij niet de ideale leidinggevende was voor iedereen. Mijn persoonlijkheid en de fase waarin ik zat sloten perfect aan bij zijn manier van leidinggeven. De “ideale” stijl van leidinggeven lijkt niet te bestaan maar is afhankelijk van de behoeften van het individu.

 Wat zijn onze basale behoeften?

Ondanks dat de behoeften van persoon tot persoon variëren zijn er wel algemene regels aan te geven die medewerkers ondersteunen in hun zoektocht naar meer geluk in het werk. Centraal staat daarbij dat je rekening houdt met de basale behoeften van mensen. Ik heb het dan niet over de behoeften van Maslow maar over de meer recente en beter gefundeerde zelf  determinatie theorie. Deze theorie geeft aan dat mensen behoefte hebben aan een gevoel van autonomie, onderlinge verbondenheid en een gevoel van competentie. Door hier als leider bewust op te sturen help je mensen met hun ontwikkeling naar meer geluk in het werk.

 Wat zijn inspirerende leiders in het buitenland?

Wanneer je om je heen kijkt zie ik maar een beperkt aantal leiders en organisaties die hier op een inspirerende manier mee bezig zijn. Ricardo Semler is  een bekend voorbeeld. Hij is al sinds de jaren 80 bezig om zijn organisatie op zo’n manier vorm te geven dat medewerkers zelfstandig en autonoom kunnen functioneren.  Recenter heeft Tony Hsieh van Zappos een enorm succesvolle organisatie opgebouwd waarbij gelukkig werken een centrale rol speelt. In zijn boek Delivering Happiness vertelt hij hoe hij dit aanpakt in de praktijk. Ook hier staat autonomie van de medewerker weer centraal. Recentelijk neemt hij de organisatie zelfs een stapje verder door een organisatievorm die hij Holacracy noemt. De kern daarvan is zelfsturing en een grote mate van democratie binnen de organisatie.

 Inspiratie in Nederland?

Voor inspirerende voorbeelden hoeven we eigenlijk helemaal niet zo ver te kijken. In Nederland is sinds 2006 een enorm succesvolle organisatie actief met enorme hoge tevredenheidsscores van zowel hun klanten als de eigen medewerkers. Deze organisatie, Buurtzorg genoemd, is gegroeid van 100 mensen in 2007 tot een organisatie van 7600 mensen in 2013. De organisatie heeft het idee van zelfsturing zo radicaal doorgevoerd dat er geen managers meer nodig zijn. De teams sturen zichzelf en zij worden waar nodig ondersteund door teamcoaches die geen leidinggevende rol hebben.

Ken jij meer inspirerende organisaties?

Zowel Ricardo Semler als Buurtzorg kiest voor een radicale benadering waar het management zo goed als weg wordt gesneden en de autonomie (en verantwoordelijkheid) volledig bij de medewerker wordt gelegd. Ik ben er zelf van overtuigd dat deze trend de komende jaren zal doorzetten en op een positieve manier zal bijdragen aan gelukkig(er) werken. Deze manier van organiseren zal wel veel vragen van ons (persoonlijk) leiderschap. Ik ben zelf van plan mijzelf de komende tijd meer te verdiepen in het recept  (of de recepten) voor de succesvolle en gelukkige organisatie. Ik ben benieuwd of jullie andere organisaties kennen (zowel in Nederland als daarbuiten) die jij “gelukkige” organisaties zou noemen. Organisaties die goed functioneren en waarbij zowel de klanten als de medewerkers gelukkig zijn. Deel jouw voorbeelden hieronder a.j.b. of stuur mij even een emailtje. Ik zal hier later verslag van doen in een volgend blog.

Ps. Ricardo Semler komt op 24 juni naar Nederland. Wellicht ontmoeten we elkaar daar!?

Ps. 2.  In Nederland hebben verschillende auteurs geschreven over nieuwe vormen van leiderschap en organiseren. Een echte aanrader is het boek van Tica Peeman over Nieuw Leiderschap.

 

Credits voor de foto: Aalok dhakal 

We zijn bijna uit de crisis; nu moet de crisis nog uit ons

Nog geen 10 jaar geleden was het bijzonder wanneer 2 van de 12 managers uit mijn training bezig waren met een reorganisatie. Tegenwoordig is het raar wanneer iemand niet bezig is met een reorganisatie. Het centrale thema is steeds “meer doen met minder mensen en minder middelen”. De eisen worden steeds hoger en mensen die niet mee kunnen raken overtallig. Het maakt daarbij niet meer uit of je bij een commercieel bedrijf werkt of bij een overheidsorganisatie. Het is versnellen of je vliegt eruit.

Afraid of colors

Afraid of colors

 Mensen reageren primair op bedreigingen

De meeste mensen reageren heel primair op deze nieuwe, onveilige, werkomgeving. Ze worden angstig of boos en geven de schuld aan de organisatie of de baas. Een ander deel verstijft en hoopt dat de crisis van tijdelijk aard is. Alle drie de reacties zijn op termijn desastreus. Medewerkers krijgen last van stress verschijnselen, slapen slechter en worden eerder ziek. Uit angst voor ontslag daalt het verzuim maar raken mensen eerder burn-out of overspannen. De groep afvallers is slechts een deel van de kostenpost voor organisaties. Een veel groter deel van de mensen is fysiek nog wel aanwezig maar heeft mentaal afscheid genomen. Dit zogenaamde passieve of verborgen verzuim stijgt. Het doel van de reorganisaties is het uitdunnen en opschudden van de organisatie zodat medewerkers innovatiever, creatiever en meer gedreven worden. Het tegendeel is vaak het resultaat. De betrokkenheid en bevlogenheid binnen organisaties dalen naar een dieptepunt.

Terug naar controle of toch een andere aanpak

De oude manier om dit probleem aan te pakken is door dit centraal op te lossen. Er wordt dan ook massaal teruggegrepen op controle waarbij gewenst gedrag wordt beloond en ongewenst gedrag wordt bestraft. Dit klinkt logisch maar helaas werkt dit niet. En ook met het einde van de crisis in zicht is de storm nog niet voorbij. Werkplekken worden alleen nog maar spannender. Met steeds meer onzekerheid en minder managers die medewerkers leiden. Deze tijd vraagt om een oplossing uit een ander paradigma. Onderdeel van die oplossing is “Nieuw Persoonlijk Leiderschap”. Medewerkers leren dan zichzelf beter te leiden waardoor ze minder last hebben van de constante dynamiek. Eén belangrijke vraag is hoe je mensen kan ondersteunen deze moderne vorm van eigen leiderschap onder de knie te krijgen.

Organisaties stuur je op winst, mensen op geluk

Organisaties stuur je op doelen als winstmaximalisatie, effectiviteit en duurzaamheid. Mensen raken daarvan niet bevlogen of duurzaam betrokken. Daarvoor heb je intrinsieke motivatie nodig. Mensen laten nadenken over gelukkig(er) werken geeft ze de focus en energie om zelf aan de slag te gaan. Dat kan alleen vrijwillig en in een context van voldoende veiligheid en vertrouwen. Het risico is natuurlijk wel dat medewerkers zich dan realiseren dat ze niet op de juiste plek zitten. Maar je kan jezelf ook afvragen wat het kost wanneer je medewerkers niet de mogelijkheid geeft hier over na te denken!

Nieuwsgierig geworden naar wat gelukkig(er) werken voor jezelf of jouw organisatie kan betekenen? Wij hebben ruime ervaring om gelukkig(er) werken binnen verschillende organisaties te implementeren. Neem eens een kijkje op onze Facebook pagina, Twitter of ons blog. Of neem direct contact op met mij om hier verder over door te praten! Wellicht kunnen wij iets betekenen voor jou en jouw organisatie? Wij gaan graag met u over dit onderwerp in gesprek!

Deze blog is geschreven door Onno Hamburger

Onno Hamburger heeft de laatste jaren als senior trainer en coach ruime ervaring opgedaan met het faciliteren van gelukkig(er) werken bij verschillende profit en nonprofit organisaties. Hij heeft samen met de Nederlandse geluksonderzoeker Ad Bergsma een boek over gelukkig werken geschreven. Dit boek is recentelijk ook vertaald in het Engels.

Gelukkiger leven in het nieuwe Utopia

Reclame makers en televisie makers als trendwatchers

Utopia volgens Wikipedia

Tijdens mijn studie heb ik een groot respect gekregen voor reclamemakers en televisiemakers. Ik werkte in deze periode bij een mediabureau en zag hoe goed zij konden aanvoelen wat er speelt in de maatschappij. Ik denk dat John de Mol met zijn Utopia nu ook iets neerzet wat naadloos aansluit bij een maatschappelijke tendens. Ondanks onze voortdurende welvaart is het onrustig in Nederland. We zijn ontevreden over politiek en overheid. Er heerst pessimisme over de toekomst. Een protest partij als de PVV wordt volgens de peilingen de grootste partij van Nederland. Wat is er aan de hand? John de Mol voelt volgens mij perfect aan dat we met zijn allen op zoek zijn naar een nieuwe manier van samenleven. Met behulp van Utopia creëert hij een plek waar we  kunnen experimenteren.

Utopia als experiment voor gelukkig leven

Nederland kan massaal meebeleven hoe een kleine groep het er vanaf brengt. Terwijl we zelf meeleven, bedenken we tegelijkertijd hoe we zelf onze eigen ideale samenleving zouden willen creëren. Knap vind ik het hoe hij zo de vinger op de zere plek kan leggen. En dat hij iets kan creëren dat ons verbind en waar we met zijn allen gefascineerd naar kijken.

De oude manier van organiseren werkt niet meer

Ik vraag me af wat de volgende stap kan zijn. Mijn suggestie zou de volgende zijn. Laat verschillende groepen mensen hun eigen (droom) bedrijven opstarten en laat ze zich organiseren zoals ze willen. Naast een nieuwe manier van samen leven zijn we denk ik ook toe aan een nieuwe manier van samenwerken. De oude manier van organiseren heeft zijn langste tijd gehad. Reorganisaties zijn van heel bijzonder heel gewoon geworden. Het oude hiërarchische systeem kraakt op zijn fundamenten. Dit heeft alles te maken met de crisis en de toenemende concurrentie vanuit de rest van de wereld.

Richting effectiever en gelukkiger werken

Maar er is meer. De toenemende automatisering en informatisering zorgt ervoor dat er veel werk verdwijnt. De taken die overblijven vragen iets geheel anders van ons en dwingen ons ook om dit op een geheel andere manier te organiseren. Wordt het niet eens tijd om dit op televisie te brengen? Real life televisie waarbij start-ups in beeld worden gebracht die zich op hun geheel eigen wijze organiseren. En wij mogen meekijken, zien hoe het werkt en aangeven wat ons aanstaat. Utopia at Work! Zou jij meekijken of boeit het je niet? Ik hoor het graag! Hieronder of per email!

Anders kijken naar reorganisatie stress

stress

image by Bottled Void on flickr

In 1999 begon ik wekelijks leiderschapstrainingen te geven aan medewerkers en managers uit verschillende organisaties. Wanneer er in een groep van 12 deelnemers 1 of 2 deelnemers waren die bij een organisatie werkten waarbij werd gereorganiseerd dan was dat heel bijzonder. Nu is dat andersom.

Organisaties zonder reorganisatie zijn nu de uitzondering. Onze eigen organisatie bevestigt inmiddels de regel. Voor het eerst sinds de oprichting van Van Harte & Lingsma hebben we daardoor afscheid moeten nemen van een aantal zeer gewaardeerde collega’s.

Gezond reorganiseren

Hoe ga je op een gezonde manier om met zo’n reorganisatie? Ik merk dat het vaak toch extra stress geeft. Eerst ontstaat de vraag of je mag blijven en wanneer je dat hebt overleefd ontstaat de volgende vraag “en hoe gaan nu verder?” Er zijn minder mensen overgebleven maar er moet vaak nog steeds hetzelfde of zelfs meer worden gedaan. Meer doen met minder mensen. Een bekend thema wellicht ook in jouw eigen organisatie?

Omgaan met toegenomen stress

Hoe ga je om met deze nieuwe situatie na de reorganisatie? Ben je inderdaad gestrestst door de extra werkzaamheden en toegenomen onzekerheid? En zoals we allemaal weten is teveel stress ongezond. Maar is dat wel echt zo? De psychologe Kelly McGonical heeft daar zo haar eigen ideeën over. Ben je klaar voor een andere zienswijze op stress?

Onderzoek van McGonical laat zien dat stress is op zichzelf helemaal niet ongezond is. Zelf wanneer de stress heel heftig is kan je de negatieve impact beperken. Van groot belang is volgens haar hoe we met onze stress omgaan. Volgens haar zijn er drie dingen die ons kunnen helpen om beter en gezonder met stress om te gaan.

  1. Creëer betekenis. Tijdens een reorganisatie worden er vaak maatregelen genomen die onzinnig lijken en het gevoel van zinloosheid versterken. Door je aandacht teveel te richten op datgene waar je geen invloed op hebt vergroot je juist gevoelens van zinloosheid. Probeer waar mogelijk (weer) betekenis in je werk te creëren. Waarom ben je dat werk ooit gaan doen? Wat waren jouw drijfveren? Kijk of je op die manier het gevoel van zingeving kan versterken in je werk.
  2. Vergroot jouw gevoel van invloed. Vooral het gevoel van machteloosheid is volgens McGonical het ziekmakend onderdeel van stress. Uit haar onderzoek blijkt dat alleen bij mensen die het gevoel hebben dat stress slecht voor hen is vaatvernauwing ontstaat. Mensen die dit idee niet hebben hier gek genoeg geen last van. Ga op zoek naar wat jou helpt zodat je een gevoel van invloed hebt op je eigen stress. Voor de één is dat Yoga, de ander zweert bij ademhalingsoefeningen, mindfulness of regelmatig sporten. En probeer het idee dat stress slecht voor je is los te laten. Het blijkt immers dat vooral deze overtuiging schadelijke effecten heeft.
  3. Zorg voor anderen. Het klinkt misschien raar want je hebt al genoeg aan je eigen hoofd tijdens een reorganisatie maar zorgen voor anderen in stressvolle situaties blijkt juist voor diegene die zorgen een sterke beschermende werking te hebben. Uit onderzoek blijkt dat belangrijke stressvolle situaties zoals financiële problemen of een crisis in het gezin de kans op overlijden tot 30 procent kunnen vergroten. Het opvallende uit het onderzoek van McGonical is dat bij mensen die actief zorg aan anderen verlenen dit negatieve effect van stress volstrekt afwezig is.

Afsluitend

Een van de beste manieren om gezonder om te gaan met stress tijdens een reorganisatie is anderen te gaan helpen zodat je zinvol bezig bent. Moet je alleen nog even af van de overtuiging dat stress slecht voor je is. Wellicht heeft het bovenstaande verhaal daarbij geholpen? Kijk anders zelf nog even naar het inspirerende TED verhaal van Kelly McGonical zelf. Heel veel plezier daarmee!

Heeft bovenstaande verhaal jou geholpen? Of heb jij een andere idee over hoe om te gaan met stress bij reorganisaties? Deel je ideeën hieronder: